NIEUWJAARSDUIK

Post 5 van 405
NIEUWJAARSDUIK

Ingezonden bericht
Ingrid Vaneker

‘Spetterend het nieuwe jaar in’, ‘De meest Hollandse start van ’t jaar’, ‘Samen het nieuwe jaar in’, ‘Fris het nieuwe jaar in’. Dit zijn teksten die op het vaantje staan die ik tijdens een aantal Nieuwjaarsduiken in Scheveningen heb gekregen. Dit jaar was het de 49ste editie en ik heb ze – helaas – niet alle 49 meegedaan. Er is een jaar geweest, dat we met een select gezelschap van LZ1886 naar Scheveningen gingen om daar het water in te duiken, maar voor mijn gevoel is dat alweer lang geleden.

 

Dit jaar zijn Fred van der Poel, zijn ega Oiy, Cathy Schrijner, haar vriend Robin en ik met trein en tram naar het strand in Scheveningen getogen. Massa’s mensen natuurlijk op de been met allemaal die mooie oranje mutsen van Unox op. Het kost je drie euro om mee te doen en een deel daarvan gaat naar het goede doel. Als dank krijgt elke deelnemer een blik erwtensoep, voor als je een keer geen zin in eten klaarmaken hebt.

Rond 10:30 uur kwamen wij in Scheveningen aan. Het startschot is altijd om 12:00 uur. Op het strand staan twee grote, verwarmde tenten waar je je om kan kleden. Ook een tent met een DJ erin die gezellige muziek draait, zodat je niet al te lang hoeft te kou kleumen en je warm kan springen. Dit jaar stond er een aardig windje, met af een toe een zonnetje, maar ja, als je zwemmen in het buitenwater gewend bent, moet zo’n duik geen al te groot obstakel zijn. Vijf Minuten voor de start, staat iedereen gereed, nog steeds met die oranje mutsen op en dan klinkt het startsein. Op dat moment loopt de meute naar het water. Duikt, plonst, valt erin of wordt door een aanstormende golf gegrepen, waardoor je niet meer zoveel hoeft te doen. Op de weg naar het water verloor Cathy haar dierbare slipper, die prins Robin voor haar opraapte, want koude voeten is niet prettig. Je vertoeft hooguit vijf minuten in het water, de koude daarvan valt wel mee, maar dat zand is zo koud, dus een paar waterschoenen of slippers is geen overbodige luxe. Puntje van aandacht: de slippers van Cathy zijn wel aan vervanging toe, evenals haar rugtas. Voor het geval je het niet weet, ze is in maart jarig.

Fred en Cathy wilden nog wel een paar baantjes trekken, maar misten het schema van trainer Ingmar. Hem nog geappt, maar die geloofde het niet. Bewijzen moest hij hebben, dus foto’s genomen en die naar hem gestuurd. Volgend jaar voeren we hem dronken en slepen hem gewoon mee. Een trainer die niet aanwezig is tijdens zo’n belangrijk evenement, dat kan niet. Na aankleden en een bakje erwtensoep naar binnen te hebben gewerkt, zijn we op zoek gegaan naar een drinkgelegenheid om een warme drank te nuttigen. Na wat heen en weer geschuif in een brasserie en wij blijkbaar ‘onzichtbaar’ werden voor het bedienend personeel, konden we eindelijk onze welverdiende warme chocolademelk bestellen. Prins Robin had wel een dipje en sloot voor korte tijd even zijn ogen. Gelukkig wist Cathy hem wakker te kussen, zodat hij niet op de loungebank in slaap viel (maar wel heerlijk als je gewoon daar een dutje kan doen!).

Volgend jaar willen we met meer zwemmers richting Scheveningen gaan, dus beschouw dit verhaal alvast als een oproep. Het is dan tevens de 50e editie, dus een mooi moment om mee te doen. Zeker als de fusie tussen LZ1886 en De Zijl Zwemsport een feit zal zijn.

Wij hebben genoten, nu jullie nog. Hoe meer zielen, hoe meer vreugde.

 

Fred, Oiy, Cathy, Robin en Ingrid

P.S. Cathy kwam via de master app te weten dat ook Tamara Caspers in Scheveningen te water was gegaan. Wij hebben haar opgenomen in het “Waterboek of Fame”.

MENU